Angelic Heart's profileA Little Corner of Ideal...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    August 22

    ..คำถาม..

     

    เป็นแบบนี้บ่อยครั้งแค่ไหนแล้วนะ...

                    เก็บความเสียใจต่างๆไว้มากมาย โดยไม่ได้ระบายออกไป...

    บ่อยครั้ง... ไม่ได้ตั้งใจจะเป็นคนเก็บกด

                    แต่ความรู้สึกเจ็บ... ไม่ใช่อยากระบายให้ใครฟังก็ทำได้

    เด็กดีของฉัน...

                    ไม่รู้กี่ครั้งที่เธอทิ้งฉันไว้ในที่ที่แวดล้อมด้วยคนอื่น ในขณะที่ฉันแทบจะใช้ความพยายามไปจนหมดในการกลั้นน้ำตาไว้

    ในเวลาที่อยากร้องไห้มากที่สุด... เป็นเวลาเดียวกับที่เธอแยกออกไป และฉันต้องทำงานในที่ที่ไม่ได้เป็นส่วนตัว

                    ในเวลาที่รู้สึกแย่ที่สุด... ไม่สามารถร้องไห้ได้ มีแต่ความคิดและความรู้สึกที่กักเก็บไว้เต็มหัวใจ

                    เมื่อมีโอกาสอยู่คนเดียว... ก็ไม่อยากคิดซ้ำเรื่องเดิมอีก เพราะคิดไปมากแล้ว จนเหนื่อยแล้วในช่วงเวลายาวนานที่ต้องทำงานนั้น

                    ยกเว้นบางครั้ง... กับบางเรื่อง... ที่ทำให้เฝ้าคิดตลอดเวลา ร้องไห้ได้วันละหลายรอบ

    ดังนั้น... ความรู้สึกส่วนใหญ่ไม่ได้ถูกระบายออกมา

                    ไม่ใช่เพราะไม่อยากทำ... แต่เพราะเวลาและโอกาสที่มีมันไม่มากพอ

     

    เช่นเดียวกับครั้งนี้... ที่ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ในใจฉันเต็มไปด้วยความคิดความรู้สึกมากมาย ที่ไม่มีโอกาสระบายออก

                    ตอนนี้มีโอกาสระบายผ่าน spaces แล้ว... แต่พอคิดย้อนไปกลับรู้สึกปวดหัวจนไม่อยากจะคิดอีก

    แล้วเรื่องราว... ก็ถูกปล่อยไว้อย่างนั้น...ค้างอยู่ในส่วนล่างของใจ...อีกรอบหนึ่ง

     

    เธอสงสัยหรือเปล่า ว่าทำไมฉันถึงไม่บอกเธอ อย่างที่เธอพยายามบอกให้ฉันทำ

                    แต่เธอรู้ใช่ไหม... ว่าในเวลาสั้นๆ ที่เรามีภาระอื่นต้องกังวล เธอไม่อาจมีสมาธิพอที่จะฟังคำพูดของฉันได้

                    ฉันเห็นตัวอย่างแล้ว... ไม่ได้คิดไปเอง

    นี่คือเหตุผล... ที่เราต้องมีเวลามากพอระดับหนึ่ง ฉันถึงจะอธิบายให้เธอเข้าใจได้

                    แต่ฉันก็ไม่ได้ปิดโอกาสเสียทีเดียว... เพราะรู้ว่าเราต่างก็มีภาระ จะรอให้มีเวลามากคงไม่ได้

    แต่หากต้องพูดในขณะที่มีเวลาสั้นลงเท่าไร... ต้องแลกกับความอยากที่จะฟังที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น

                    เพราะความอยากฟัง... ย่อมทำให้เธอมีสมาธิที่จะฟังมากกว่าเดิม

    เมื่อเธอไม่แสดงออกว่าอยากฟังมากขึ้น  ฉันก็ไม่อาจพูดออกไป... แม้อยากพูดใจแทบขาด

     

    ที่อยากให้รู้อีกอย่างคือ...

                    บางครั้ง... สิ่งที่ทำให้รู้สึกเสียใจมาก ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เสียใจในตอนแรก แต่เป็นความไม่พยายามจะหาคำตอบว่าทำอะไรให้ฉันเสียใจและทำยังไงให้ฉันเลิกรู้สึกแย่

     

    ยังไงก็ตาม... ความเสียใจของฉัน ไม่ได้เป็นผลมาจากความผิดของเธอ

                    มันเป็นผล...มาจากความคาดหวังของฉันเอง

     

    ดังนั้น...เด็กดีของฉัน...

                    ที่ฉันอยากถามก็คือ... นี่ใช่ความพยายามที่ดีที่สุดของเธอแล้วหรือยัง?

    ทุกครั้ง... ที่เธอต้องเลือกว่าจะทิ้งฉันไว้หรือไม่ ด้วยเหตุผลที่แตกต่างในแต่ละครั้ง

    ทุกครั้ง... ที่เธอเลือกว่าจะจับมือหรือปล่อยมือฉัน แม้ในเวลาที่อยู่ด้วยกันสองคน

    ทุกครั้ง... ที่เธอเลือกส่งข้อความแทนการสื่อสารทุกวิธีในเวลาที่เกิดปัญหา

    ทุกครั้ง... ที่เธอต้องอดทนกับแรงกดดัน หรืออ่อนล้ากับความเหนื่อยทั้งกายและใจ เมื่ออยู่ข้างฉัน

    ทุกครั้ง... ที่เธอใส่ใจฉันเพิ่มขึ้นมากๆ หลังจากที่เห็นฉันร้องไห้ไปแล้ว

    ทุกครั้ง... กับเรื่องอื่นๆที่เหลือ

                    นี่ใช่ความพยายามที่ดีที่สุดของเธอหรือยัง?...

     

    เด็กดี... นี่คือคำถามจากใจจริงที่ไม่ใช่การประชดเลยแม้แต่น้อย

    เพราะฉันรับรู้ว่า เธอได้พยายามมากแล้วเทียบกับเมื่อก่อนนี้

                    ความพยายามของเธอที่ทำเพื่อฉัน มันมากเกินพอแล้วในความเป็นจริง

                    มากมาย...เกินกว่าที่ฉันคาดหมายไว้ในความเป็นจริงว่าจะมีคนทำเพื่อฉันได้

    เพียงแต่ในอุดมคติ ความคาดหวังของฉันคงสูงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

                    ฉะนั้น... ไม่จำเป็นเลยที่เธอต้องพยายามไล่ตามมัน

     

    ขอเพียงเธอบอกฉันว่า...

                    นี่เพียงพอแล้วสำหรับความรัก...

                    นี่ดีที่สุดแล้วในความพยายามของเธอ...

    ฉันยินดี... ไม่คาดหวังมากกว่านี้อีก

                    และเธอจะไม่เห็นฉันร้องไห้บ่อยๆอย่างนี้

    ฉันรับรองว่า... จะทะนุถนอมความรักนี้ไว้เหมือนเดิม

                    การเลิกคาดหวัง จะไม่กระทบความสัมพันธ์ของเรา

     

    เพราะฉันรู้ว่าเธอก็เป็นทุกข์ ที่เห็นฉันมีปัญหา

                    แม้เธอไม่ได้พยายามแก้มันมากเท่ากับที่ฉันคาดหวัง แต่ฉันรู้ว่าเธอก็เป็นทุกข์มาก

                    ฉันจึงไม่อยากทำให้เธอกดดันมากกว่านี้

    เพราะเวลาเธอเป็นทุกข์ ฉันก็รู้สึกทรมาน...

     

    เด็กดี...

                    ฉันยังไม่เคยโกรธเธอเลยสักครั้ง... จริงๆนะ

    ...เธอยังคงเป็นเด็กดีในสายตาฉันเสมอ...

     

     

     

     

    ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    อีกเรื่องที่อยากบอกคือ ตอนเที่ยง ฉันรับรู้ว่าเธอพยายามปกป้องฉันจากคนที่มาก่อกวนคนนั้น ...ฉันรับรู้เพียงแต่ไม่ได้แสดงออก

    ขอโทษนะ... และขอบคุณมาก... ^^

    อีกเรื่อง... ขอโทษที่กดดันเธอเรื่อง Project ขอโทษจริงๆนะเด็กน้อย... ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น

    (แต่มันย้อนกลับไปไม่ได้ ขอโทษจริงๆ...)

     

    Comments (3)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    พูดเหมือนพี่เข้มแข็งแต่จริงๆแล้ว พี่ก็ไม่ได้เข้มแข็งไปกว่าเอมเท่าไหร่
    เรื่องนี้คงรู้ดี แต่มันอยู่ที่เรา..ว่าเลือกที่จะมองมันและอยู่กับมันอย่างไร
    Aug. 23
    น้องสาว พี่จะบอกอะไรสักอย่างนะ ไม่ว่าอะไรที่มันเกิดขึ้นกับเรา
    ไม่มีใครที่จะช่วยเราแก้ไขได้
    นอกจากตัวเราเอง แม้คนที่บอกว่ารักและห่วง
    เขาก็ทำได้แค่..บอกว่าจะอยู่ข้างๆ เมื่อเรารู้สึกเคว้ง
    คนที่อยู่ข้าง ๆ ไม่ได้หมายความว่าเค้าจะจับมือ
    พาเราให้ผ่านพ้น แต่บางครั้งคือการมองอยู่
    เพื่อให้เราแข็งแกร่งได้ด้วยตัวเอง
    เพราะตลอดชั่วชีวิตบางครั้งเราอาจต้องอยู่ลำพัง


    เพราะฉนั้น..
    จงอย่าคาดหวัง แต่จงยินดีรับเท่าที่ได้รับ
    แล้วจะรู้สึกดี
    Aug. 23
    Honey2hanawrote:
    พี่สาว... เราช่างเหมือนกันจริงๆ
    Aug. 22

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://peaceofdreams.spaces.live.com/blog/cns!C42A9B24CB07CF36!701.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None