Angelic Heart's profileA Little Corner of Ideal...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 15 สมดุลของชีวิต...
ทำงานหนัก... เราเหนื่อยคนเดียว เสียสุขภาพกาย สุขภาพจิตคนเดียวไม่พอ ยังต้องให้คนที่รักเรามาเหนื่อย และเสียสุขภาพไปกับเราอีก ...แบบนี้มันดีหรือ...?
ทุ่มเท... ทำงานเพื่อส่วนรวม ครอบครัว... จะอบอุ่นได้หรือ?
ต้องใส่ใจกับคนรอบข้างมากขึ้น... อย่างน้อย... อย่าให้เค้าต้องเหนื่อยมากไป จนเสียสุขภาพกาย สุขภาพจิต อย่างน้อย...มีส่วนช่วยให้เค้าหายเหนื่อยบ้าง ช่วยให้เค้าได้พัก จากปัญหาที่เค้าต้องเผชิญบ้าง ไม่ใช่มีแต่เพิ่มภาระ เพิ่มปัญหาให้หนักขึ้น...
อุดมการณ์ยังคงมีอยู่... แต่ความรัก...ก็ต้องรักษาไว้ ...สมดุล... คือพอดี ...สมดุล... ไม่ใช่ความ Perfect ดังนั้น ปล่อยให้ข้อบกพร่องเกิดขึ้นบ้าง ยอมให้ถูกตำหนิบ้าง -/ -/ -/ -/ -/ เพื่อรักษาสมดุลเอาไว้ -/ -/ -/ -/ -/
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - It's good to do something your best, but best to do something with balances. ...ขอบคุณมากนะคะพี่นิค เอมเข้าใจแล้ว... ^^
August 11 เรียนรู้...
...เรียนรู้... ที่จะเชื่อมั่นในความรัก
...เรียนรู้... ที่จะเชื่อใจอย่างไม่มีเงื่อนไข
...เรียนรู้... ที่จะไม่ทำให้อีกคนผิดหวังจากความเชื่อใจ
...เรียนรู้... ที่จะเข้าใจความต้องการของอีกฝ่าย
...เรียนรู้... ที่จะปรับตัวเพื่อใครคนหนึ่ง
...เรียนรู้... ที่จะเข้าใจและยอมรับกันและกัน
...เรียนรู้......ที่จะเรียนรู้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ...ขอบคุณมากนะ... August 10 เป็นอย่างไหน...
...ความรู้สึกหายไปไหน... ...หรือมันไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก...
...ทำ เพราะรู้สึกจากใจ... ...หรือทำ เพราะคิดได้ตามเหตุผล...
...คาดหวังมากไป... ...หรือยอมรับความจริงได้ไม่ดีพอ...
...ปล่อยวางกับผลลัพธ์สุดท้าย... ...หรือพยายามทำให้ทุกอย่างดีขึ้น... (ด้วยความหวังเพียงน้อยนิด)
...ร้องไห้... ...หรือชินชา...
...รอคอย... ...หรือตัดใจ... July 31 บางเวลา... กับบางคน
ทำไมอ่อนแอได้ขนาดนี้... เวลาอยู่กับใครบางคน ต่อหน้าคนอื่นมากมาย ปัญหาหนักแค่ไหนก็เข้มแข็ง แบกรับมันได้ กับบางคน... แค่เรื่องเล็กน้อยมากๆๆๆ กลับจะร้องไห้ได้ง่ายๆทุกครั้งไป
ข่มใจ... ที่จะไม่พูดในสิ่งที่ต้องการ เพราะสิ่งที่อยากได้ มันแค่ความเอาแต่ใจของเด็กน้อยที่อ่อนแอคนหนึ่ง ข่มใจไม่พูด... แต่ไม่สามารถข่มสายตาไม่ให้แสดงออก ...ทำไมถึงเป็นอย่างนี้นะ...
กับเรื่องที่สำคัญมาก... เวลาที่เสียงเรียกร้องของใจ ไม่ตรงกับเหตุผลหรือความถูกต้อง ...ช่างเป็นความทรมาน...
June 17 ขอแค่ไม่กี่นาที...เพื่อเป็นเด็ก
ความเหน็ดเหนื่อยในตอนนี้มันหนักหนาเกินจะบรรยาย... เหนื่อยมากกกกๆ... ทั้งกายและใจ เหนื่อย...สะสมจากหลายๆเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในช่วงก่อน และเหนื่อย...จากภาระที่แบกรับอยู่ตอนนี้ เหนื่อย...กับเรื่องงาน เหนื่อย...กับคน และเหนื่อย...ที่ไม่มีเวลาให้กับการเรียนและภาษาอังกฤษ
เหนื่อย...ที่ต้องปิดบังความอ่อนล้าจนเกินทน เหนื่อย...ที่ต้องสร้างความเข้มแข็งหลอกๆ มาปิดบังความอ่อนแอที่มี เหนื่อย...ที่ต้องคอยมองหาคนรับฟัง แต่พยายามแล้วกลับไม่มีใคร
เหนื่อย...ที่ต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่ ต้องควบคุมสติแม้ว่าความจริงแทบจะยืนไม่ไหว เหนื่อย...ที่ต้องยิ้มหรือก้มหน้ากลบเกลื่อนสายตาที่แสนจะอ่อนแอ เหนื่อย...ที่ต้องคอยควบคุมน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่น เหนื่อย...ที่ต้องกลับมาร้องไห้คนเดียว แล้วปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไม่มีอะไรดีขึ้นตลอดหลายวันที่ผ่านมา
เหนื่อย...ที่ต้องเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่เอาแต่ใจ ไม่เรียกร้องสิ่งที่อยากได้ใจจะขาด หรือไม่ทำบางสิ่งที่อยากทำแทบขาดใจ
ขอเวลา...สักนิดได้ไหม... แค่ไม่กี่นาที ที่สามารถทำตัวเป็นเด็ก... เด็กน้อย... ที่สามารถพูดออกมาได้ตลอดเวลาว่าต้องการอะไร เด็กน้อย... ที่สามารถทำอะไรได้อย่างที่ใจอยาก เด็กน้อย... ที่อยากร้องไห้เมื่อไหร่ก็ร้องไห้ได้เลย ณ ตอนนั้น
เด็กน้อย... ที่ไม่เคยมีใครวางใจปล่อยให้โดดเดี่ยวคนเดียว เด็กน้อย... ที่ต้องมีผู้ใหญ่อย่างน้อยสักคนคอยดูแลตลอดเวลา
ได้ไหม...ในเร็ววันนี้.... แค่ไม่กี่นาทีที่สามารถปล่อยหัวใจให้เป็นเด็กโดยสมบูรณ์ สักครั้ง... ที่จะรู้สึกปลอดภัยมากพอที่จะปลดหน้ากากความเข้มแข็งทั้งหมดลง
...สักครั้ง... ก่อนที่ร่างกายและหัวใจจะอดทนจนถึงขอบเขตที่ไม่อาจรับไหวอีกต่อไป...
June 14 อิทธิพล...
การพิจารณาโครงงานที่ของบประมาณของชมรมเสริมหลักสูตรวันนี้ ให้ความรู้สึกแปลกๆ ด้วยความที่...เป็นชมรมที่ของบมากที่สุด ด้วยความที่...Science Camp 29 เป็นค่ายที่ใช้งบมากที่สุด ...แต่กลับโดนโจมตี/ซักไซ้/บีบให้ตัดงบ น้อยกว่าที่ควรจะเป็นมาก... ชมรมอื่น ยังถูกตัด ถูกซักไซ้ หรือตัดงบตัวเองออกมากกว่า (ไม่นับงบค่าติวกับตอบปัญหาที่ไม่คาดหวังแต่แรก)
ขณะที่นั่งอยู่ตรงนั้น... ทั้งที่น่าจะรู้สึกดีที่ไม่มีใคร fight จะตัดงบที่เราขอ แต่มันกลับมีความรู้สึกแย่ที่อธิบายไม่ถูก เราอยากตัดงบตัวเองออกมากกว่านั้น แต่ด้วย 1. ความไม่แน่นอนที่จะได้งบคณะยังคงมีสูง และ 2. คนที่นั่งอยู่ข้างเรา(ว่าที่ประธานคนใหม่)ไม่ต้องการให้ตัดงบลง เราค่อนข้างสับสนและขัดแย้งในตัวเองมาก จากคราวที่แล้ว ลำบากใจที่ตัดงบตัวเองออกมากเกินไป... คราวนี้กลับกลายเป็น ลำบากใจที่ตัดงบตัวเองออกน้อยเกินไป... สุดท้าย... เราก็เลือกที่จะตัดงบลงทีเดียวถึง 8,100 บาท โดยพยายามอธิบายเหตุผลให้คนข้างๆฟังว่า ชมรมอื่นบางชมรมเค้าเริ่มเดือดร้อนแล้ว ...เราต้องช่วยกัน
สาเหตุที่รู้สึกผิด อาจเป็นเพราะไม่ถูกโจมตีนี่แหละ ชมรมอื่นที่น่าจะเป็นเหมือนฝ่ายตรงข้าม ความจริงแล้วกลับประกอบด้วยกลุ่มคนที่มีความสัมพันธ์ขั้นพิเศษกับเรา... ...หนึ่งชมรม เป็นพี่ชาย ...หนึ่งชมรม เป็นคนที่พิเศษมากๆ ...หนึ่งชมรม เป็นเพื่อนร่วมงานและอุดมการณ์ ...หนึ่งชมรม เป็นเพื่อน ซึ่งก็เป็น staff ค่าย Science Camp 28 มาก่อน ส่วนนายกสโมฯและกรรมการ(ที่คอยซักไซ้ตัดงบชมรมต่างๆ) ก็เป็นสมาชิกชมรมวิชาการ ทั้งยังมีเพื่อนสนิทเป็นอดีตประธานชมรมด้วย ทุกคนพยายามหลีกเลี่ยงไม่โจมตีเรา บ้างด้วยความเกรงใจ... บ้างด้วยความห่วงใย... ...ซึ่งเราก็ซาบซึ้งมาก... สิ่งเหล่านี้... เป็นผลมาจากการกระทำที่เราได้สร้างไว้ และการกระทำที่พี่ๆปีก่อนได้สร้างไว้
เพื่อนชมรมหนึ่ง เพิ่งย่ำแย่จากการถูกคณะตัดงบประมาณออก น้อยกว่าที่เคยสัญญาว่าจะให้ถึงเกือบ 2 ใน 3 ส่วน Science Camp เราโทร.คุยวันนี้ ยังคงได้ 40,000 เท่าเดิม... เพราะความเป็นค่ายเก่าแก่ จึงมีงบถูกแบ่งสรรเอาไว้แล้ว
เหมือนเป็นผู้มีอิทธิพล ทั้งเบื้องล่าง (นักศึกษา) และเบื้องบน (คณะ) เหมือนเป็นโชคดี แต่ช่างน่าเศร้า...เมื่อนึกถึงชมรมอื่น และน่ากลัว... ว่าวันหนึ่ง โชคดีนี้อาจไม่คงอยู่ในรุ่นต่อๆไป
ดังคำว่า “ได้ลาภ เสื่อมลาภ ได้ยศ เสื่อมยศ” ...วันนี้มีอิทธิพล วันหน้าก็อาจสูญเสียอิทธิพลได้เช่นกัน... ฉะนั้น.........เด็กน้อย........อย่าได้ใช้ชีวิตบนความประมาท..........
June 01 เรียงลำดับความสำคัญของงานกดดัน... กับงานใหญ่หลายๆอย่าง
ถ้าไม่ตั้งสติ ควบคุมตัวเองให้ดี คงไม่สามารถก้าวพ้นวิกฤตในช่วงนี้ได้
ขอเรียงลำดับความสำคัญของงานทั้งหมด ไว้เตือนใจ ดังนี้
1. เรียน
2. ภาษาอังกฤษ
3. Project
4. ชมรมวิชาการ
----- งานหลัก มี 4 อย่างเท่านี้ นอกนั้นขอเป็นงานที่ช่วยในคราวจำเป็น -----
5. โครงการพิเศษ โดยเฉพาะองค์รวม
6. งานภาควิชา
7. การ Take Care คนรอบข้าง
** งานอื่นๆ นอกเหนือจากนี้ ได้โปรด...อย่าเข้าไปยุ่งกับมันอีก
หมายเหตุ
การกลับบ้าน เพื่อดูแลความรู้สึกของพ่อ ไม่สามารถวางมันลงในอันดับใดได้ แต่ต้องเตือนใจไว้ตลอดเวลา และพยายามทำทุกครั้งที่มีโอกาส
...อย่าให้ตัวเองต้องเสียใจทีหลัง...
May 28 ...เลือก...อยากระบายความหนักใจกับภาระทั้งหมดที่แบกไว้ออกมา
...แต่มันอาจไม่ช่วยอะไรในตอนนี้...
เรื่องบางเรื่องก็ได้ผ่านไปแล้ว...
การตัดสินใจบางอย่างก็ได้เกิดขึ้นแล้ว...
...ไม่ขอย้อนอดีตกลับไปเปลี่ยนแปลงสิ่งใด
...แต่อยากเริ่มต้นใหม่กับหลายๆเรื่องราว
และก้าวไปข้างหน้า แบบไม่ซ้ำทางเดิม
หวังว่าการเริ่มต้นใหม่ของทุกคน จะทำให้แต่ละคนได้พบชีวิตที่ดีขึ้น
ขอโทษจริงๆนะคะ... หากพี่สาวไม่อาจเป็นพี่สาวที่ดีกว่านี้ (หรือดีเหมือนเดิม) ได้
ขอโทษนะคะ... หากน้องสาวไม่อาจทำบางอย่างให้พี่ชายได้มากกว่านี้
...ไม่ใช่น้องสาว(พี่สาว)พยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่น้องสาว(พี่สาว)เลือกที่จะพยายามเพียงแค่นี้เอง...
สิ่งสุดท้ายที่อยากบอก... ให้แต่ละคนจำไว้ก็คือ
- - Keep Moving Forward - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ไม่ขอใช้เวลาในการบ่นมากมายอีก...
ปัญหาสำคัญหลายอย่างได้ถูกเลือกทางที่จะแก้ไปแล้ว...
ต่อไป... ขอใช้ "ความฝัน" เป็นตัวกำหนดทางเดินในชีวิต
...ขอเป็นอย่างที่ตัวเองเป็น อย่างที่คิดจะเป็น และอย่างที่ควรจะเป็น...
มีแต่คนที่ยอมรับมันได้... จึงจะยืนอยู่ข้างเราได้...
เหตุผล ปัญหา และความรัก
ความรักทุกรูปแบบ นำมาซึ่งปัญหาเสมอ ไม่ว่าความรักแบบเพื่อน แฟน พี่น้อง หรือแม้แต่ความรักในหน้าที่ ความฝัน หรืออุดมการณ์ หลายครั้งมานั่งคิด... ถ้าไม่รัก คงไม่เกิดปัญหาแบบนี้ขึ้น ถ้าคนที่เรารักทำอะไรไม่เหมาะสม เราจะรู้สึกแย่เป็นพิเศษ ถ้างานที่เรารักไม่ประสบผลสำเร็จ เราก็จะเป็นทุกข์กับมันมาก มิน่า... พระพุทธองค์จึงจัดความรักว่าเป็นกิเลส แตกต่างกับความเมตตา กรุณา...
ถามว่าเหนื่อยไหม... ตอบได้ว่า..........เหนื่อยมาก.......... แต่จะเอาอะไรมาวัด ว่าในบรรดา “เรา” ที่รักกันทั้งหมด ใครเหนื่อยมากกว่ากัน ...แค่แสดงออกน้อยกว่า แปลว่าเหนื่อยน้อยกว่า...จริงหรือ?
พี่ชายอยากพัก... น้องสาวอยากพัก... ว่าที่พี่สะใภ้ของฉันก็อยากพัก... ..........เพราะเหนื่อยมากเกินพอ......... ...ฉันก็อยากขอพักบ้างได้ไหม...
สำหรับเรา... เมื่อความรักก่อให้เกิดปัญหา สิ่งที่ตามมาคือเหตุผล สำหรับครอบครัวเรา... ทุกครั้งที่ใช้เหตุผล จะนำเราไปสู่ทางออกของปัญหา เมื่อไหร่ไม่ใช้เหตุผล เราจะตกอยู่ในวังวน แก้ปัญหาไม่ได้ เมื่อเกิดปัญหา เราทุกคนใช้เหตุผล แล้วปัญหาก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป ...เราไม่เคยทะเลาะกัน... ความรักของเราไม่เคยสั่นคลอนแม้แต่น้อย... แต่โลกภายนอก กลับทำให้สิ่งที่เราเคยทำได้ในครอบครัว กลายเป็นอุดมคติ โลกภายนอก... ไม่อาจมีใครสามารถใช้เหตุผลได้อย่างสมบูรณ์ โลกภายนอก... ยิ่งไม่เชื่อว่า กรณีแบบครอบครัวเราจะเกิดขึ้นจริงได้
เราแน่ใจ... ว่าเราไม่ได้ใช้เหตุผลกับความรักทั้งหมด ความรู้สึก... เป็นเรื่องละเอียดอ่อนเกินกว่าจะใช้ภาษาและเหตุผลอธิบาย ความรักในครอบครัวเรา ล้วนเกิดจากการใช้หัวใจทั้งสิ้น เพราะไม่มีเหตุผลใดๆ สามารถบั่นทอนความรักนี้ได้
แต่เมื่อเกิดปัญหา ไม่อาจใช้หัวใจอย่างเดียวได้ หัวใจ... ความรู้สึก... เป็นเรื่องเดียวกัน ความรู้สึก... กิเลส... แทบจะแยกจากกันไม่ออก
หลายคนอาจพูดว่า... ปัญหาความรัก แก้ไม่ได้เพราะมัวแต่ใช้เหตุผล ไม่ใช้ความรู้สึก เรากลับคิดว่า... ปัญหาแก้ไม่ได้ เพราะคนใช้เหตุผลไม่เป็น ใช้อย่างไม่สมบูรณ์ ไม่ใช่เพราะไม่ใช้ความรู้สึก เราไม่คิดว่า... การใช้แค่ความรู้สึก จะสามารถแก้ปัญหาได้ แต่ก็นั่นแหละ... คนบางคนก็สามารถพูดได้เช่นกันว่า... ปัญหาแก้ไม่ได้ ไม่ใช่เพราะไม่ใช้เหตุผล แต่เพราะคนไม่สามารถใช้ความรู้สึกได้อย่างสมบูรณ์ต่างหาก
มองอย่างเปิดใจกว้าง และมองในเชิงสัจธรรม ปัญหา... จะแก้โดยใช้เหตุผล หรือความรู้สึกก็ได้ทั้งนั้น ขอเพียงคนที่ใช้มัน ...ต้องใช้เป็น และใช้ได้อย่างสมบูรณ์
เปรียบเหมือน การวาดภาพสวยๆภาพหนึ่ง จะใช้สีน้ำ สีเทียน หรือสีไม้ ก็ล้วนทำให้เกิดภาพที่สวยงามมากภาพหนึ่งได้ ขึ้นอยู่กับฝีมือและความถนัด(ความชอบ)ของคนวาดภาพ ประเด็นสำคัญ จึงอยู่ที่... เราสามารถเปิดใจยอมรับแง่มุมทั้ง 3 มุมได้หรือไม่ หนึ่ง... ยอมรับว่า คนวาดภาพ อาจชอบ ถนัด และเก่งในการใช้สีต่างชนิด สอง... ยอมรับว่า ภาพที่ออกมาย่อมให้อารมณ์ต่างกันบ้าง แต่ยังคงเป็นภาพเดียวกัน และมีความสวยงามอยู่ในทุกภาพ สาม... ยอมรับว่า คนชมภาพเขียนย่อมชอบแต่ภาพไม่เท่ากัน และแต่ละคนย่อมชอบไม่เหมือนกัน ถึงแม้คนที่ชอบสีไม้ อาจมีแค่ 0.01% เราก็ต้องยอมรับว่า สีไม้ ทำให้ภาพสวยได้เหมือนกัน แม้เราจะไม่ชอบมันก็ตาม
...จะสบายใจมากกว่าไหม หากเราสามารถยอมรับวิธีแก้ปัญหาของแต่ละคนได้... แต่การยอมรับอย่างเดียว ไม่สามารถทำให้เราประคองความรักไว้ได้ตลอดไป สิ่งที่จำเป็นต้องมาควบคู่กัน คือ “ความเชื่อมั่น”
ความเชื่อมั่น... ว่าความรักในอุดมคติบางประเภท สามารถคงอยู่ได้ตลอดไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม โดยเฉพาะ... ความรักแบบพี่น้อง...
แน่นอน... ผลของความรักอาจไม่เหมือนเดิมตลอด บางครั้งความรักทำให้เราอบอุ่น มีชีวิตชีวา บางครั้ง ความรักทำให้เราเคว้งคว้าง กังวล น้อยใจ แต่ความรัก... มันก็จะยังอยู่ ไม่หายไปไหน... ทำใจได้ไหม กับผลของความรักที่แตกต่างกันในบางเวลา... ...หรือหากความรักที่มี ไม่สามารถให้ผลในแง่บวกอย่างเดียวเสมอได้ เราก็จะทิ้งมันไป?...
ความรักของบางคนอาจเป็นเจดีย์ทราย บางคนเป็นต้นไม้ บางคนเป็นภูเขาที่แข็งแกร่ง แต่ความรักของเรา...เป็นพลังงาน... ที่ไม่มีอะไรทำให้มันหายไปได้ แต่อาจจำเป็นต้องเปลี่ยนรูปแบบ เช่น จากพลังงานจลน์ (เมื่อมีการเคลื่อนไหว/แสดงออก) กลายเป็นพลังงานศักย์ (เมื่อหยุดนิ่ง/ไม่แสดงออก)
เราเคยนั่งคิดและรู้สึก... ว่าตัวเองช่างแตกต่างจากคนอื่นอย่างสุดที่จะเข้ากันได้ ...และความแตกต่างนี้ จะทำให้เราไม่อาจเป็นคนรักที่ดีของใครได้ (นอกจากคนที่มีพื้นฐานจิตใจแบบเดียวกัน เช่น พี่ชายเรา)
...คนรักของเรา(ไม่ว่ารักแบบไหนก็ตาม) จะสามารถยอมรับข้อนี้ได้หรือไม่... หากไม่ได้... จุดจบสุดท้ายคงน่าเศร้า
หากไม่มีใครยอมรับได้... นั่นแปลว่า เราอาจเย็นชาและโหดร้าย เกินกว่าจะสามารถเป็นคนรักของใครได้...
May 27 ...ดารา...(จาก blog "หลงทาง")ดวงดาวที่สวยงามเต็มท้องฟ้า มีดาวเพียง 3 ดวงเท่านั้นในตอนนี้ที่ฉันกังวลใจ
...พี่ชาย น้องสาว และคนพิเศษของฉัน...
เธอคือดาว... ที่ฉันพูดถึงใน blog ก่อนหน้านี้
...หากฉันเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แล้วมองไม่เห็นดาวดวงใดดวงหนึ่ง
ฉันไม่อาจตอบล่วงหน้าได้เลยว่า ชีวิตฉันจะเป็นอย่างไร...จะก้าวไปอย่างไร...บนเส้นทางนั้น
แต่หนทางที่ฉันยืนอยู่ ฉันจำเป็นต้องสนใจมันมากกว่าอย่างอื่น
ไม่อาจมัวแต่ "มองหมู่ดาวจนมองไม่เห็นใคร"
ฉันเลือก... อย่างที่บอกไว้ใน blog "หลงทาง"
และฉันจะยอมรับผลลัพธ์สุดท้าย...อันเกิดจากการเสี่ยงนี้...
May 11 ..หลงทาง..
May 07 ข้อความจากเพลงโปรด (ต่อ)* ต้องต่ออีก blog หนึ่ง เพราะมันยาวเกิน... หุหุ ...อืมม...
· ผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนรึเปล่า (น่าจะเป็นสัจธรรมข้อหนึ่ง) ผู้ชาย... ต้องการแค่ค้นหา อดทนให้ได้มา เห็นรักเป็นเพียงแค่ความท้าทาย ผู้หญิง... ทุ่มเทเมื่อรักใคร ที่เธอน่ะได้ไป ฉันหวังแค่เพียงคนรักจริงซักคน ...อยากรู้ ว่าผู้ชายเจ้าชู้ทุกคนรึเปล่า?...
· ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน ...มันจำเป็นด้วยหรือที่ต้องอยู่ในกฎเกณฑ์ที่ใครกำหนดว่ารักเป็นอย่างไร ...ไม่ต้องรู้ว่าเราคบกันแบบไหน ไม่ต้องหาคำๆไหนมาอธิบาย ไม่ต้องรักเหมือนคนรักก็สุขหัวใจ เพียงแค่เราเข้าใจ ก็เหนือคำอื่นใดในโลกนี้...
· ไม่ใช่ใครก็ได้ ...ไม่ได้เพียงขาดความอบอุ่นหรือแค่อ่อนไหว ไม่ได้จะมีใครเพราะใกล้กัน... ...ไม่ใช่แค่ใครสักคน ไม่ใช่แค่ใครก็ได้... ...ถ้าหากฉันไม่พบเธอ ใจคงไม่คิดจะคบใคร ฉันพอใจอยู่แล้วทุกอย่างไม่เดียวดาย...
· ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว ...อยู่ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย สั่งหัวใจให้เมินเฉย ไม่รู้ต้องทำยังไง...
· Someday There's so much about me I want you to know. But each time I see you I lose control…
· When you look me in the eyes When you look me in the eyes, and tell me that you love me. Everything's alright when you're right here by my side…
· เพื่อเธอ รู้ตัวรึเปล่า เธอทำอะไรให้ชีวิตของฉัน มากมายเท่าไร ที่ได้จากการที่มีเธออยู่ข้างกัน เป็นความอบอุ่นในหัวใจ เป็นความยิ่งใหญ่ของทุกวัน เป็นจุดมุ่งหมาย และเรี่ยวแรงอันสำคัญ
· ทำไมต้องเธอ ...แต่พอได้เจอเธอ ก็ดูชีวิตมันผิดเพี้ยนไป ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ ไม่ชอบเลย ...เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้เธอ ฉันรู้สึกราวกับเคลิ้มไป ไม่เป็นตัวเอง ไม่เหมือนเคย แต่พอเธอห่างหายไป คิดจะลืมยังไม่ได้เลย ทำไมต้องเธอ ไม่เข้าใจ...
· ระหว่างเราคืออะไร ...ให้ความสำคัญ ไปพร้อมๆใคร ให้ความสนใจไปเหมือนๆกับคนอื่น ฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหนควรจะยืน ต้องทนขืนข่มความข้องใจ... ...ฉันก็ไม่รู้ระหว่างเราคืออะไร มันคืออะไรที่เธอคิดกับฉัน คนที่สนใจหรือเล่นๆไป ทำแบบไหนที่เราจะคบกัน... ...เหมือนเดิมทุกๆวัน ยังคงไม่เข้าใจ สิ่งที่ตัวฉันเองคิดอยู่ทุกวันนั้นผิดไหม...
· ชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป ฉันก็ไม่รู้มันจริงหรือเปล่า ฉันก็ไม่รู้มันจริงไหมที่เธอบอกรัก ที่เธอบอกฉัน ฉันจะเชื่อเธอได้ไหม... เธอไม่ได้รักวันเดียวใช่ไหม? เธอจะมีฉันเรื่อยไปไหม?...
· อย่าทำเหมือนรัก ...เจตนาคืออะไร เป็นแค่เกมสนุกไป หรือใจจริงเธอมีใจให้กับฉัน ...อย่าทำเหมือนรักถ้าเธอไม่คิดจะรัก... ...หากใจเธอไม่พร้อม ฉันขอจงกลับไป...
· เธออยู่ที่ไหน นาทีที่ฉันอ่อนล้า แววตาอย่างนี้ที่เคยต้องการวันนั้น ถ้าฉันได้มองเมื่อวาน อาจทำให้ฉันใจอ่อน... ถ้าฉันได้ยินวันก่อน ก็อาจจะยอมคืนดี... เธออยู่ที่ไหน นาทีที่ฉันอ่อนล้า... เนิ่นนานแค่ไหนที่ฉันเฝ้ารอเธอตรงนี้ วันนี้ฉันทำใจได้แล้วคนดี แค่ 1 วินาทีก็ช้าไป... (ฉันไม่ใช่คนเดิมอีกแล้วคนดี แค่ 1 วินาทีก็ช้าไป) ...ช้าเพียงแค่เสี้ยวนาที ยังไงก็คือไม่ทัน... ...เนิ่นนานที่มีโอกาส แต่เธอก็ผ่านมันไป...
· ตรงไหนของหัวใจเธอ เหมือนจะรู้แต่ไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ คนดี ที่เราคบอยู่ตอนนี้ เธอจริงจังแค่ไหน ทุกครั้งที่เดินจับมือ ฐานะเราคืออะไร คนรักใช่ไหม หรือแค่เพื่อนคนนึง... ...แค่อยากรู้ว่าฉันเป็นใคร อยู่ตรงไหนของหัวใจเธอ ให้อยู่ใช่ไหม หรือให้ไปดีกว่า?... เหมือนจะลึกแต่ไม่ซึ้ง ฉันไม่ค่อยแน่ใจ หรือที่แท้แค่อ่อนไหว เธอไม่ได้รักฉัน ลองถามหัวใจได้ไหม รู้แล้วให้ช่วยบอกฉัน เรื่องอย่างนั้น ฉันไม่อยากคาใจ... ...ให้เป็นคนครึ่งๆกลางๆ แก้อารมณ์อ้างว้างแค่บางเวลาใช่ไหม หรือแค่เหงา? ฉันไม่เข้าใจเธอ... ข้อความจากเพลงโปรด
เพลงโปรด...ทำไมถึงโปรด? มีหลายเหตุผลที่ทำให้เราชอบเพลงบางเพลงมากๆๆๆๆ กว่าเพลงอื่นๆ เช่น - มีความหมายดีมาก ทำให้เห็นปรัชญาชีวิต หรือเข้าถึงสัจธรรม - มีความหมายดีมาก ให้กำลังใจ ทำให้เราเข้มแข็ง - ให้ความหมายตรงกับชีวิตจริง - สะเทือนอารมณ์อย่างรุนแรง (โดยเฉพาะเกี่ยวกับเรื่องที่เศร้าและหาทางออกไม่ได้แล้ว) - มีคำพูดตรงแทงใจ แบบที่คิดแทนคนที่โดนกล่าวถึงแล้วคงเจ็บ...มาก - ฯลฯ (คิดออกจะมาบอกเพิ่ม)
…Nice Meaning…
· รัก (เพลงนี้มอบให้พี่ชายกับน้องสาว) เหมือนฝนตกตอนหน้าแล้ง เหมือนเห็นสายรุ้งขึ้นกลางแจ้ง เหมือนลมหนาวเดือนเมษา เหมือนหัวใจอ่อนล้ากลับแข็งแกร่ง... เหมือนคนกำลังมีรัก เหมือนคนหลงทางพบคนรู้จัก เหมือนเจอของสำคัญที่หล่นหาย เหมือนร้ายนั้นกลายเป็นดีมาก ...แต่ไม่รู้จะขอบคุณ ไม่รู้ทำอย่างไร ไม่รู้ว่าสิ่งไหนจะยิ่งใหญ่ควรค่าพอ ที่ฉันได้จากเธอ ได้รักโดยไม่ต้องขอ ได้รู้โดยไม่ต้องรอ ว่ารักคืออะไร...
· On my way here (เพลงนี้ให้ตัวเอง ^^) I’ve seen the best, I’ve seen the worst, I wouldn’t change what I’ve been through. I’ve touched the sky, I’ve hit the wall But I did what I had to…
· ฤดูที่แตกต่าง อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ...
· Life is like a boat Nobody knows who I really am…
· Reflection Look at me, you may think you see who I really am, but you'll never know me… I am now in a world where I have to hide my heart and what I believe in… Who is that girl I see, staring straight back at me. When will my reflection show who I am inside…
...แทงใจ...
· นี่แหละความเสียใจ (เห็นด้วยอะ ว่าความเสียใจจริงๆมันต้องเป็นแบบนี้... ชอบมากๆ) ...นี่แหละความเสียใจ ความเสียใจมันเป็นอย่างนี้ จำซะใหม่ ต้องเจ็บจนร้องไห้โดยไม่อาย ต้องช้ำทุรนทุรายขนาดนี้ ที่ผ่านมามองย้อนไป ลองคิดดูบางทีก็เสียดายน้ำตา...
· เจียมตัว (เศร้าดีแท้) ฉันไม่ดีพอที่จะเป็นได้เหมือนดั่งเธอหวัง ฉันไม่ต้องการให้รักเธอพัง ชีวิตยังอีกตั้งไกล ฉันไม่ดีฉันโง่จะตาย วันนี้เธออาจทนไหว ฉันไม่ดีฉันเซ่อจะตาย ไปรักคนอื่นดีกว่า...
· ตะเกียงกับตะวัน (เศร้าจริง) ฉันเป็นแค่ไฟตะเกียง มีเพียงแค่แสงรำไร อาจดับลงทุกเวลาที่ลมพัดพาผ่านไป...
· รักได้คนเดียว (เห็นใจมาก) ...อยากจะเป็นคนที่ลืมง่ายๆ อยากลบลืมใครก็ทำได้หมด ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร... บอกหน่อยต้องทำยังไง บอกฉันหน่อยตัดใจยังไง อยากเป็นคนไม่มีใจจะได้จบไปเสียที...
· โจทย์รัก ...หนึ่งคนทิ้งเราให้ตาย อีกคนให้ลมหายใจ...
· อย่างไหนที่ต้องการ ...ฉันต้องทำยังไง อะไรที่ต้องการ คนรักกันต้องห่างแค่ไหนจึงจะพอ...
· มีแฟนแบบนี้ไม่มีดีกว่า (เห็นด้วยตามชื่อเพลง) ...มีแฟนแบบนี้อย่ามีซะดีกว่า มันเสียดายเวลา เลิกเถอะนะ แฟนประสาอะไร...
· Stay (บางครั้ง ถ้าเพียงเค้าเอ่ยปากขอ เราก็พร้อมทิ้งเหตุผลทุกอย่าง) You say that it's better this way, but I want you to say “Please stay with me, stay by my side. Please don't ever go.” · ที่ว่าง (มอบเพลงนี้ให้กับทุกคนที่เรารัก และรักเรา) ...หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง...
...รู้สึกดี...
· มากมาย (over มาก) ...ต่อให้เก็บดวงดาวมาหมดฟ้า เอาน้ำมาหมดโลกนี้ คูณเม็ดทรายที่มีก็ยังดูน้อยไป... ...ถ้าฉันคิดถึงเธอหนึ่งครั้ง แล้วกดโทรไปหนึ่งที เธอคงรับไม่ไหว เพราะคงมีเป็นหมื่น Missed call
· จะอยู่กับฉันทั้งคืนได้ไหม (บางครั้งก็อยากขอให้คนบางคนทำอะไรโดยไม่ใช้เหตุผล) ...ให้ค่ำคืนนี้เป็นคืนแห่งฝัน เก็บเหตุผลโยนมันทิ้งไป เธออยู่กับฉันทั้งคืนได้ไหม... ฉันแค่ต้องการให้คืนนี้ผ่านไปช้าๆ..
· Only love (เห็นด้วย... รักเท่านั้นที่ตอบได้) …Only love can say, try again or walk away…
· She (ชอบทุกประโยคในเนื้อเพลงนี้ ...จะมีผู้หญิงคนไหนที่เป็นได้แบบนี้ และจะมีผู้ชายคนไหนที่รู้สึกถึงขนาดนี้กับผู้หญิงคนนึง) She, …Who always seems so happy in a crowd, …Whose eyes can be so private and so proud. She , …May be the reason I survive… The meaning of my life is “she…”
January 12 ทางออก...
งานเยอะ ไม่ใช่ประเด็นที่ทำให้เครียดเลย แต่ปัญหาที่เยอะตามมาต่างหาก ที่นำความเครียดมาให้ เข้าใจว่าต้องปล่อยวาง ...พยายามสร้างเหตุ แล้วปล่อยวางในผลลัพธ์... แต่บางครั้ง ชีวิตมันซับซ้อนกว่าคำพูดเพียงเท่านั้น
เหนื่อยกาย แทบจะไม่เคยเป็นปัญหา แต่ความเหนื่อยใจ... บางครั้งกดทับเราให้ล้มจนไม่มีแรงลุกยืน
รอบข้าง ไม่ใช่ไม่มีใครเป็นห่วง คนที่ให้กำลังใจมีอยู่ไม่น้อย เพียงแต่คำพูดที่ว่า “ทิ้งงานบ้าง” , “อย่าทำงานหนัก” , “พักผ่อนบ้าง” ...มันไม่ใช่ทางออก...
งาน มันมีอยู่แล้ว ไม่ว่าเราจะรับมันมาทำหรือไม่ งานมันก็ยังคงมีอยู่ เช่นเดียวกับ ปัญหา ไม่ว่าเราจะยอมรับรู้มันหรือไม่ ปัญหาก็ยังมีอยู่ ฉะนั้น ทางออก จึงไม่ใช่การ “วางงาน, ทิ้งปัญหา” ทางออก คือ “ทำงาน, แก้ปัญหา”
แม้จะเหนื่อย แต่ทางออกของความเหนื่อย คือการช่วยกันแก้ปัญหา ไม่ใช่บอกให้ปล่อยมันไป คนที่เป็นห่วงจริงๆ และพยายามเข้าใจเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย จะรู้ว่าทางออก คือการลงมือทำ ...ทางออก มีมากกว่าการปลอบใจ...
ไม่อาจคาดหวัง ให้ใครเข้าใจมากกว่าที่เขาเข้าใจ ยิ่งไม่อาจเรียกร้อง ให้ใครทำเพื่อเรามากกว่าที่เขาทำอยู่ตอนนี้ ไม่อาจแม้แต่จะเอ่ยปากขอ ให้ช่วยทำเพื่องานส่วนรวมอันนี้หน่อยได้ไหม ...ในเมื่องานส่วนรวม ในความรู้สึกของบางคน เป็นแค่งานส่วนตัว ที่ใครสักคนต้องรับผิดชอบด้วยความจำเป็น...
ขอโทษ...ที่เราเป็นคนแบบนี้ ไม่ได้ตั้งใจ จะบอกว่าใครไม่ดี ไม่เคยคิดด้วยว่า ทางที่เราเลือกเป็นทางที่ดีที่สุดสำหรับคนอื่น ...ทุกคนต่างมีเส้นทางเดินของตัวเอง... January 09 ฉันคือความหวัง...
เพลง ฉันคือความหวัง
อย่าถาม ชีวิตเกิดมาทำไม
** เป็นเพลงที่ได้รู้จักจากน้องสาว ขอบคุณมากๆนะคะ ที่ทำให้พี่สาวได้รู้จักเพลงนี้ ** January 04 What is LOVE?
มีความรักแบบหนึ่ง ที่สามารถเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้ กับคนกี่ล้านคนก็ได้ กับคนดีหรือเลวก็ได้ กับเพศเดียวกันหรือเพศตรงข้ามก็ได้ เป็นความรักที่งดงามที่สุด ...ความรักที่มีให้กับเพื่อนมนุษย์... มันไม่ใช่ความรักที่ใครจะอ้างว่ามีก็ได้ เป็นความรักที่พบใน...จอมยุทธ์...(ที่อาจไม่ได้เก่งกล้าหรือมีชื่อเสียง) แต่มีหัวใจที่บรรจุไว้ซึ่งแผ่นดิน ...เป็นความรักที่บริสุทธิ์ ...เป็นความรักที่นำมาซึ่งสันติสุข ข้ามมาสู่ความรักแบบสามัญ ...ความรักระหว่างชายหญิง... ความรักแบบนี้มีความหมายแคบนักในสายตาเรา และเราคิดว่ามันควรจะแคบอย่างนี้ เพราะควรเป็นความรักที่รู้สึกได้กับคนไม่กี่คนบนโลก ถ้ารู้สึกพร่ำเพื่อก็ไม่ใช่รักแท้ ประทับใจใครคนหนึ่งมาก ...ยังไม่ใช่ความรัก แคร์ใครคนหนึ่งมาก ...ยังไม่ใช่ความรัก มีความสุขมากที่ได้อยู่ใกล้กัน ...ยังไม่ใช่ความรัก คิดถึงมากเวลาอยู่ห่างไกล ...ยังไม่ใช่ความรัก เขิน เวลาถูกล้อ ...ยังไม่ใช่ความรัก อยากทำสิ่งดีๆเพื่อใครคนหนึ่ง ...ก็ยังไม่ใช่ความรัก เพราะความรู้สึกเหล่านี้ สามารถเกิดได้กับคนหลายคนในช่วงเวลาเดียวกัน (อาจเป็น ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ แต่ไม่ใช่ ความรักต่อคู่ชีวิต) อาจมีคนไม่เห็นด้วยก็ไม่ผิด เพราะมันเป็นนิยามส่วนบุคคล ใครจะบังคับให้คนอื่นใช้ความรักตามความหมายของตัวเองได้ ...แล้วอะไร? คือสิ่งที่ขาดหายไปตามความหมายนี้ มันเป็นสิ่งที่ทำได้เพียงรู้สึก แต่ยังไม่อาจบรรยาย...
Christmas, what a confusing day!
ถึง เธอคนหนึ่ง มีสิ่งที่ฉันต้องบอกกับเธอมากมาย แต่ต้องรอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม เมื่อฉันแน่ใจในตัวเธอมากกว่านี้ และเธอก็แน่ใจในตัวเอง ฉันจะอธิบายความจริงบางอย่างให้ฟัง เพื่อให้เราเข้าใจกันมากขึ้น และกล้าที่จะทำสิ่งที่ใจเรียกร้อง หรือเผชิญหน้ากับความจริง ถึงตอนนั้น เราคงได้เป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้... ฉันไม่รู้ว่าเส้นทางนี้จะนำเราไปสู่จุดจบแบบไหน แต่มิตรภาพในตอนนี้มีค่ามากสำหรับฉัน เธอคือเพื่อนที่น่าประทับใจที่สุดคนหนึ่งที่ฉันมี ฉันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์นี้จะก้าวหน้าหรือไม่ แต่มันต้องไม่ถอยหลัง ...ถ้าเวลาที่เหมาะสมนั้นมาไม่ถึง เราจะยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเช่นนี้ต่อไป
ถึง พี่ชายของน้องสาว วันนี้(Christmas) เป็นวันที่น้องสาวรู้สึกอบอุ่นที่สุดหลังจากเผชิญกับปัญหาประจำวันติดต่อกัน แค่ช่วงสั้นๆที่ได้เดินข้างๆพี่ชาย ช่วยเติมกำลังใจให้น้องสาวเข้มแข็งได้อีกหลายวัน และบางส่วนอาจคงอยู่ไปถึงปีหน้า หรือตลอดไป ขอบคุณมากๆนะคะ น้องสาวโชคดีเหลือเกิน ที่มีพี่ชายเป็นพี่ชายของน้องสาว เพราะเป็นพี่ชาย น้องสาวจึงกล้าปฏิเสธทุกคน... เพราะเป็นพี่ชาย น้องสาวจึงอยากเดินไปบนถนน ไม่สำคัญว่าจะเหนื่อยกว่า แต่สำคัญที่ได้อยู่ข้างๆพี่ชาย อย่าเสียใจ... ที่พูดอย่างนั้นออกมา เพราะน้องสาวดีใจที่รู้ว่าพี่ชายรักและเป็นห่วงขนาดนี้ พี่ชายมีสิทธิที่จะห่วงและหวง บางครั้งคนก็ควรแสดงออกตามที่ใจเรียกร้อง มากกว่าทำตามหลักการความถูกผิด และนั่นอาจเรียกได้อีกอย่างว่าความรัก…
ถึง บุคคลในอุดมคติของฉัน เธอคือคนในอุดมคติที่มีอยู่จริง เธอคือแรงบันดาลใจ คือต้นแบบ เป็นแรงผลักดัน เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันเข้มแข็งได้บนเส้นทางที่ยากลำบากนี้ ทุกก้าวเดินของเธอ (เท่าที่ฉันเฝ้ามองอยู่ไกลๆ) เป็นสิ่งที่ฉันพยายามทำความเข้าใจ เรียนรู้ และปรับใช้ ในสายตาฉัน เธอโดดเด่นเกินกว่าคนธรรมดา แทบจะมีครบทุกอย่างตามที่วาดไว้ในอุดมคติ จนดูเหมือนเทพมากกว่าจะเป็นมนุษย์สามัญ แน่นอน หากฉันได้มองเธอในระยะที่ใกล้กว่านี้ ก็อาจสัมผัสความไม่สมบูรณ์แบบบางอย่างได้ แต่นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดา ทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วน imperfect ทว่าความดีของเธอเป็นสิ่งที่หาได้ยากมากในโลกที่กว้างใหญ่ กับคนที่เราชื่นชมเป็นพิเศษ ยกย่องเป็นพิเศษ ประทับใจเป็นพิเศษ ...แค่ได้กินอาหารจากภาชนะใบเดียวกัน ก็กลายเป็นความทรงจำที่จะตราตรึงในใจไปอีกนาน...
October 23 จอมยุทธ์
...อันว่า จอมยุทธ์เป็นฉันใด จอมยุทธ์ที่แท้มิใช่ผู้มีวิทยายุทธ์ไร้ผู้ต่อต้าน และมิใช่ผู้มีคุณูปการเลิศภพจบพสุธา หากทว่าในจิตใจบรรจุไว้ซึ่งแผ่นดิน สามารถรองรับแผ่นดิน ในหัวอกจึงมีกระบี่ จึงจะเสาะพบผู้รู้ใจในชีวิต... ------------------------------------------------------ จาก ภาพยนตร์ที่แฝงหนึ่งข้อคิดสุดบาดใจ "HERO"
วีรบุรุษนั้น ไม่ใช่คนที่เก่งกาจหรือฉลาดสุดยอด ไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงเกริกไกร แต่คือคนที่อุทิศชีวิตจิตใจให้บ้านเมือง เป็นผู้เสียสละเพื่อส่วนรวมโดยแท้จริง --- October 13 เพื่อเป้าหมาย…
…ไม่มีเรา เค้าก็อยู่ได้... ...จากที่เรารักที่จะทำ กลายเป็นเราฝืนที่จะทำเพราะเรารัก... ...เราสบายใจก็ดี แต่คนรอบข้างจะสบายใจยิ่งกว่า ถ้าเราสบายใจ...
...เป้าหมายของเราในอนาคตคือการทำงานเพื่อส่วนรวม อุปสรรคที่ขัดขวางไม่ให้เราได้ทำงานเพื่อส่วนรวมในอนาคต ก็คือการทำงานเพื่อส่วนรวมในวันนี้ นี่จึงเป็นอุปสรรคที่ท้าทายที่สุด เพราะเป็นเรื่องเดียวกันกับเป้าหมายที่เราต้องการบรรลุ อย่าพ่ายแพ้ต่อกิเลสชั่วขณะ ปล่อยให้งานเล็กทำลายงานใหญ่...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เราเคยคิดว่า ความจริงแล้ว... เราไม่อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่และเก่งกาจ เราไม่อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์เพื่อสังคม แต่เราอยากเป็นนักสังคมศาสตร์เชิงวิทยาศาสตร์
แต่ความจริงในตอนนี้มันไม่ใช่อย่างนั้น... วิทยาศาสตร์ช่างดึงดูดใจให้เราอยากค้นคว้าอย่างทุ่มเท เราอยากเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจ ปัญหาสังคมช่างเร่งเร้าความคิดอยากแก้ปัญหาในใจเราให้ปะทุ เราอยากเป็นนักสังคมศาสตร์เชิงวิทยาศาสตร์ และเพื่อเด็กไทยอันเป็นชนรุ่นหลังผู้เป็นอนาคตของชาติ เราอยากเป็นนักจัดการศึกษาที่นำทุกศาสตร์มาปรับใช้
เพื่อให้บรรลุทั้งสามสิ่งนี้ อย่าได้ปล่อยให้ความอยากชั่วขณะทำลายความปรารถนาชั่วชีวิต
October 06 เด็กน้อย...
เด็กน้อยเอย... จงเข้มแข็ง ที่ได้เผชิญวันนี้เพียงเป็นพายุฝน หากอดทนรอคอยจนพายุผ่านพ้น จะได้เห็นสายรุ้งแห่งความหวังบนฟากฟ้า
เด็กน้อยเอย... อย่าอ่อนแอ แม้วันนี้ หยดน้ำตาพร่างพรูแข่งสายฝน จงอดทนยืนหยัดอย่าล้ม
เมื่อเธอเลือกเส้นทางที่น้อยคนจะเลือกเดิน เมื่อเธอตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยว และแน่วแน่ เธอต้องไม่ท้อเมื่อเผชิญความเดียวดาย
แม้ตกอยู่ในความมืดมิดเพียงลำพัง เธอต้องปกป้องดวงจิตที่สว่างไสว
แม้ผู้คนทั่วทั้งโลกไม่อาจเข้าใจ จงใคร่ครวญสิ่งที่เธอกระทำ หากแม้นผิดพลาดไป เธอเพียงเปลี่ยนทางเดินใหม่ หากแม้นนั่นถูกต้อง เธอเพียงก้าวเดินต่อ...
|
|
|
