มีความรักแบบหนึ่ง ที่สามารถเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้ กับคนกี่ล้านคนก็ได้ กับคนดีหรือเลวก็ได้ กับเพศเดียวกันหรือเพศตรงข้ามก็ได้ เป็นความรักที่งดงามที่สุด ...ความรักที่มีให้กับเพื่อนมนุษย์...

                มันไม่ใช่ความรักที่ใครจะอ้างว่ามีก็ได้ เป็นความรักที่พบใน...จอมยุทธ์...(ที่อาจไม่ได้เก่งกล้าหรือมีชื่อเสียง) แต่มีหัวใจที่บรรจุไว้ซึ่งแผ่นดิน ...เป็นความรักที่บริสุทธิ์ ...เป็นความรักที่นำมาซึ่งสันติสุข

            ข้ามมาสู่ความรักแบบสามัญ ...ความรักระหว่างชายหญิง... ความรักแบบนี้มีความหมายแคบนักในสายตาเรา และเราคิดว่ามันควรจะแคบอย่างนี้ เพราะควรเป็นความรักที่รู้สึกได้กับคนไม่กี่คนบนโลก ถ้ารู้สึกพร่ำเพื่อก็ไม่ใช่รักแท้

                ประทับใจใครคนหนึ่งมาก ...ยังไม่ใช่ความรัก

                แคร์ใครคนหนึ่งมาก ...ยังไม่ใช่ความรัก

                มีความสุขมากที่ได้อยู่ใกล้กัน ...ยังไม่ใช่ความรัก

                คิดถึงมากเวลาอยู่ห่างไกล ...ยังไม่ใช่ความรัก

                เขิน เวลาถูกล้อ ...ยังไม่ใช่ความรัก

                อยากทำสิ่งดีๆเพื่อใครคนหนึ่ง ...ก็ยังไม่ใช่ความรัก

เพราะความรู้สึกเหล่านี้ สามารถเกิดได้กับคนหลายคนในช่วงเวลาเดียวกัน (อาจเป็น ความรักต่อเพื่อนมนุษย์ แต่ไม่ใช่ ความรักต่อคู่ชีวิต) อาจมีคนไม่เห็นด้วยก็ไม่ผิด เพราะมันเป็นนิยามส่วนบุคคล ใครจะบังคับให้คนอื่นใช้ความรักตามความหมายของตัวเองได้

                ...แล้วอะไร? คือสิ่งที่ขาดหายไปตามความหมายนี้ มันเป็นสิ่งที่ทำได้เพียงรู้สึก แต่ยังไม่อาจบรรยาย...

ถึง เธอคนหนึ่ง

                มีสิ่งที่ฉันต้องบอกกับเธอมากมาย แต่ต้องรอให้ถึงเวลาที่เหมาะสม เมื่อฉันแน่ใจในตัวเธอมากกว่านี้ และเธอก็แน่ใจในตัวเอง ฉันจะอธิบายความจริงบางอย่างให้ฟัง เพื่อให้เราเข้าใจกันมากขึ้น และกล้าที่จะทำสิ่งที่ใจเรียกร้อง หรือเผชิญหน้ากับความจริง

                ถึงตอนนั้น เราคงได้เป็นตัวของตัวเองมากกว่านี้...

                ฉันไม่รู้ว่าเส้นทางนี้จะนำเราไปสู่จุดจบแบบไหน แต่มิตรภาพในตอนนี้มีค่ามากสำหรับฉัน เธอคือเพื่อนที่น่าประทับใจที่สุดคนหนึ่งที่ฉันมี ฉันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์นี้จะก้าวหน้าหรือไม่ แต่มันต้องไม่ถอยหลัง

                ...ถ้าเวลาที่เหมาะสมนั้นมาไม่ถึง เราจะยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเช่นนี้ต่อไป

ถึง พี่ชายของน้องสาว

                วันนี้(Christmas) เป็นวันที่น้องสาวรู้สึกอบอุ่นที่สุดหลังจากเผชิญกับปัญหาประจำวันติดต่อกัน แค่ช่วงสั้นๆที่ได้เดินข้างๆพี่ชาย ช่วยเติมกำลังใจให้น้องสาวเข้มแข็งได้อีกหลายวัน และบางส่วนอาจคงอยู่ไปถึงปีหน้า หรือตลอดไป ขอบคุณมากๆนะคะ น้องสาวโชคดีเหลือเกิน ที่มีพี่ชายเป็นพี่ชายของน้องสาว

                เพราะเป็นพี่ชาย น้องสาวจึงกล้าปฏิเสธทุกคน...

                เพราะเป็นพี่ชาย น้องสาวจึงอยากเดินไปบนถนน ไม่สำคัญว่าจะเหนื่อยกว่า แต่สำคัญที่ได้อยู่ข้างๆพี่ชาย

                อย่าเสียใจ... ที่พูดอย่างนั้นออกมา เพราะน้องสาวดีใจที่รู้ว่าพี่ชายรักและเป็นห่วงขนาดนี้ พี่ชายมีสิทธิที่จะห่วงและหวง บางครั้งคนก็ควรแสดงออกตามที่ใจเรียกร้อง มากกว่าทำตามหลักการความถูกผิด และนั่นอาจเรียกได้อีกอย่างว่าความรัก…

ถึง บุคคลในอุดมคติของฉัน

                เธอคือคนในอุดมคติที่มีอยู่จริง เธอคือแรงบันดาลใจ คือต้นแบบ เป็นแรงผลักดัน เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันเข้มแข็งได้บนเส้นทางที่ยากลำบากนี้

                ทุกก้าวเดินของเธอ (เท่าที่ฉันเฝ้ามองอยู่ไกลๆ) เป็นสิ่งที่ฉันพยายามทำความเข้าใจ เรียนรู้ และปรับใช้ ในสายตาฉัน เธอโดดเด่นเกินกว่าคนธรรมดา แทบจะมีครบทุกอย่างตามที่วาดไว้ในอุดมคติ จนดูเหมือนเทพมากกว่าจะเป็นมนุษย์สามัญ

                แน่นอน หากฉันได้มองเธอในระยะที่ใกล้กว่านี้ ก็อาจสัมผัสความไม่สมบูรณ์แบบบางอย่างได้ แต่นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดา ทุกสิ่งบนโลกนี้ล้วน imperfect ทว่าความดีของเธอเป็นสิ่งที่หาได้ยากมากในโลกที่กว้างใหญ่

                กับคนที่เราชื่นชมเป็นพิเศษ ยกย่องเป็นพิเศษ ประทับใจเป็นพิเศษ ...แค่ได้กินอาหารจากภาชนะใบเดียวกัน ก็กลายเป็นความทรงจำที่จะตราตรึงในใจไปอีกนาน...